مریم پاییزی من

مریم پاییزی من گره اخماتو وا کن

دستا تو بالا بگیر واسه فرداها دعا کن

وعدمون هر روزابری زیرالماسهای بارون

چه بهار باشه چه پاییز چه تابستون چه زمستون

یه روزی میام کنارت تو رو می برم تا خورشید

یه روزی که رفته باشه ازنگات سایهء تردید

اسممون ارزوتو چرا بی ستاره کردی

 هر چی که نامه نوشتم چرا رفتی پاره کردی

من همونم که می سازم قصر رویاهاتو مریم

اشکای سرختو پاک کن کم نکن دعا تو مریم

سرنوشت ما همیشه مثل حالا تلخ و بد نیس

شاید اونجوری که می خوای کسی عاشقی بلد نیس

گل مریم توی دنیا همه جا غصه و درده

ولی با عشق و صبوری اون که رفته برمی گرده

وقتی یاد تو می افتم معبد دلم می لرزه

تو کنارمی همیشه جاتم اینجا سبز سبز

نیمهء گم شده ءمن بی بهونه مال من باش

من تو فکر توموندم تو توی خیال من باش

مریم چشم انتظارم دیگه نزدیکه رسیدن

نگو تنهام نگو مردم روی خوش نشون نمیدن

دختر شبای پاییز می مونم با تو همیشه

واسه من هیچکی تو دنیا مریم خودم نمیشه

منو ببخش

اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش

اگه تویی اون که فقط دلم می خواد منو ببخش

اگه دلم تنگ می شه خیلی برات منو ببخش

اگه نگام گم می شه تو شهر چشات منو ببخش

منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو می شمارم

اگه همش پیش همه بهت می گم دوست دارم

منو ببخش اگه برات سبد سبد گل می چینم

منو ببهخش اگه شبا فقط تو رو خواب می بینم

اگه دلم تنگ می شه خیلی برات منو ببخش

اگه تویی اون که فقط دلم می خواد منو بیبخش

منو ببخش اگه فقط اسمتو تکرار می کنم

عشق تو رو بهانهء گریهء گیتار می کنم

منو ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم

تو یه فرشته ای و من خیلی باشم یه ادمم

اگه دلم تنگ می شه خیلی برات منو ببخش

اگه نگام گم می شه تو شهر چشات متنو ببخش

منو ببخش اگه برات می میرم و زنده می شم

اگه با دیوونگیام پیش تو شرمنده می شم

منو ببخش اگه تو رو می سپارمت دست خدا

اگه پیش غریبه ها به جای تو می گم شما

اگه دلم تنگ می شه خیلی برات منو ببخش

اگه نگام گم می شه تو شهر چشات منو ببخش

منو ببخش اگه بهت زیادی لبخند می زنم

برای چشم نخوردنت همیشه اسفنند می زنم

منو ببخش اگه می خوام فقط بشیس مال خودم

ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم

اگه دلم تنگ می شه خیلی برات منو ببخش

اگه نگام گم می شه تو شهر چشات منو ببخش

منو ببخش اگه شبا تو رو به ماه نشون می دم

از روی قله ها واسه تو دست تکون می دم

منو ببخش اگه نخواست با من بمونی سرنو.شت

قرار ما پشت یه بید یه روزی تو اردیبهشت

اگه دلم تنگ می شه خیلی برات منو ببحخش

اگه نگام گم می شه تو شهر چشات منو ببخش

اگر

اگرقرار باشه توی دنیا جای چیزی باشم . دوست دارم جای اشکهات باشم  

توی چشمات متولدشم روی پلکهات جون بگیرم و روی صورتت جاری 

شم و در نهایت روی لبهات بمیرم . 

هتل لاله

هنوزم عشقمون کاله                قرار ما هتل لاله

همون جا که تو رو دیدم           ولی بد بود نبوسیدم

همون جا که منو دیدی             یواش اسمم و پرسیدی

همون جا که نفس گم شد           بهشت عشق مریم شد

همون جاکه شدم فرهاد             تا چشمم به چشات افتاد

همون جا که می لرزیدم           به جز اسم تو شنیدم

همون جا که یه دنیا بود           یه کلبش مال زیبا بود

همون جا که واست مردم         به اسم تو قسم خوردم

همون جا که دل دگرگون شد     چشام کارون بارون شد

همون جا که تکون خردم         اره عاشق شدم مردم

هوس کردم برم اونجا             شاید امروز شاید فردا

بولی این باردیگه تنها             دلت نیس که بیای زیبا

می رم اونجا که وایسادی         جواب عشقمودادی

می رم دیوونه شم بازم            تو رو یادت بیندازم

ی رم اونجا اتاق شیش            به یاد هفت سال پیش

هنوز عطر تو اونجا هاست       اتاق شیش مال زیباست

ادم اونجا فراوون                  می گن طفلی چه دیوونه

می گم من عاشق زیبام            واسه اینه حالا اینجام

 می خوام گم شم تو هفت سال پیش      با زیبای اتاق شیش    

 می گم اما واسم سخته            نباشم گفته خوشبخته

اون اصلا عاشق من نیس         تو قصه ش حرف موندن نیس

قدش رعنا چشاش روشن          با هرکس هست به غیر من

حسابی از دستم خسته س          ولی قفل لباش بستس

می خوا از عمق قلب و جون      برم از زندگیش بیرون

چی می شد اون منو می خواست       الان عکساش همش اینجاست

ببین زیبای توی قاب               با من باش لاقل تو خواب

هنوزم عشقمون کاله               قرار ما هتل لاله   

تقدیم به دوست عزیزم...:

اونی که می خواستم

اونی که می خواستم مث اشک چکیدو

تو طول راه یهو یکی رو دیدو

صدای از ما بهتر و شنیدو

به خاطر هیچی ازم جدا شد

اونی که می خواستم دل ازم بریدو

بین گلا یه گل تازه چیدو

به اونی که دلش می خواست رسیدو

مث تموم مردا بی وفا شد

اونی که می خواستم زود ازم گذشت و

یه روز رفت و دیگه برنگشت و

منکر مجنون شد و کوه و دشت و

منکر عشق و بودن با ما شد

اونی که می خواستم مارو بد شناخت و

هستی شو پیش یکی دیگه باخت و

قصر من و با یکی دیگه ساخت و

شکر خدا باز ولی پادشاه شد

اونی که می خواستم من و داد به باد و

رفت پیش اون کس که دلش می خوادو

زد زیر عشقش که یادش نیاد و

اسم منم جزء ادم بدا شد

اونی که می خواستم من زد کنار و

خزنشو یه جوری کرد بهار و

قایم شد تو یه عالم غبار و

تقدیر ما مث موهاش سیاه شد

اونی که می خواستم ولی انگار مده

مال همه یه جورایی گم شده

کاش از میون غبارا بیادو

بهم بگه هر چی می گی بیخده